Vergiftiging bij honden

Aangezien honden van nature erg nieuwsgierig zijn, snuffelen of likken ze graag overal aan. Ook zijn ze niet erg kieskeurig op het gebied van (onbekend) eten. Het komt dan ook regelmatig voor dat honden een vergiftiging oplopen. We spreken van een vergiftiging wanneer een gif klinische symptomen veroorzaakt in een dier. Vergif is een stof die in het lichaam schadelijke effecten veroorzaakt. Antidoot daarentegen is een stof die heel specifiek de schadelijke werking van het gif tegenwerkt. Type giffen waarmee een dier een vergiftiging kan oplopen zijn:

  • Automaterialen (antivries, olie),
  • Desinfectantia,
  • Huishoudchemicaliën,
  • Insecticiden (rattengif, mollengif),
  • Insectensteken van bij of wesp,
  • Medicijnen (sedativa, NSAID’s),
  • Pesticide (onkruidbestrijdingsmiddelen),
  • Verf.

Wat zijn de oorzaken van een vergiftiging?

  • Incidentele reacties: overgevoeligheidsreacties (is eigenlijk een allergie),
  • Ongelukken,
  • Onvoorzichtigheid,
  • Onwetendheid,
  • Opzettelijke vergiftiging,
  • Overdosering.

Symptomen die plotseling optreden zijn onder andere sloomheid, kwijlen, braken, trillen, plekken op de huid, aanvallen en toevallen en een moeilijke ademhaling. Echter moeten een lichamelijk onderzoek en een aanvullend (laboratorium) onderzoek uitwijzen of er inderdaad sprake is van een vergiftiging. De symptomen hangen echter sterf af van de giftige stof wat het dier heeft binnenkregen. Onderstaand een tabel met daarin de soorten gifstoffen, de symptomen en de behandeling.

In bepaalde situaties is het goed om de hond te laten braken, echter mag dit niet bij vergiftigen veroorzaakt door een bijtende of zure substantie. Het toedienen van zout om de hond te laten braken mag alleen gebeuren in overleg met de dierenarts. Het kan echter ook voorkomen dat de hond overlijd na het toedienen van zout. Ook is het belangrijk dat je bewusteloze honden niet laat braken. Wanneer het dier bewusteloos is, moet je het dier in een deken leggen met zijn kop iets lager dan zijn lichaam.

Ratten en muizengif

Symptomen: Braken, problemen met de bloedstolling (van punt- tot massale bloeding.

Behandeling: Vitamine K om de stolling te herstellen.

Antivries (Ethyleenglycol)

Symptomen: Gastro-intestinale stoornissen, Pu/Pd (veel drinken, veel plassen), nierproblemen, soms gepaard met neurologische problemen.

Behandeling: Alcohol (5mg/kg) in een infuus met 1% natriumbicarbonaat.Behandeling binnen 1u na vergiftiging starten, anders geen effect. Evt. zelf alcohol door eigenaar laten ingeven. 1 glas wodka/jenever/10kg.

Aspirine/paracetamol vergiftiging

Symptomen: (Bloed) braken, sloomheid, algemeen ziek zijn. Benauwd door zuurstof tekort.

Behandeling: Antidoot toedienen: acetylcysteine.

Hasj (Cannabis)

Symptomen: Zeer uiteenlopende klachten, variërend van sloomheid tot excitatie, soms speekselen.

Behandeling: Evt. speekselen bestrijden met atropine. Dier laten uitslapen! Evt. ondersteunende therapie, infuus.

Slakkengif (methaldehyde)

Symptomen: Neurologische afwijkingen: ataxie, spiertrillingen, nystagmus tonische krampen en toevallen.

Behandeling: Geen antidoot. Ondersteunende therapie: anti-epileptica. Evt. opname IC, prognose gereserveerd.

Chocolade

Giftige dosis hond 10kg: 670gram melkchocolade. 63gram pure chocolade.

Symptomen: Hyperactiviteit, maag-darmklachten, excitatie, klonische krampen, toevallen, aritmie (plotselinge dood).  

Behandeling: Geen antidoot. Ondersteunende behandeling.

Botulisme

Symptomen: Verlamming en verminderde reflexen. Door gifstoffen die in dode dieren gevormd zijn.

Geen antidoot.

Behandeling: Behandeling afhankelijk van de symptomen. Matige prognose.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Als een eigenaar belt dat zijn hond of kat acuut ziek is geworden, kan het gaan om een vergiftiging. Probeer in dit soort gevallen altijd het soort gifstof te achterhalen en eventueel het etiket mee te nemen van de gifstof die de hond heeft binnengekregen.

Als je het niet weet kan contact worden opgenomen met het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum. Met behulp van de gegevens die ze doorkrijgen geven ze een waarschijnlijkheidsdiagnose. Dit centrum is te bereiken op het nummer 030-2748888.

Wat is de prognose?

De prognose is afhankelijk van het ingenomen gif. Bij een gif dat niet langer dan een uur geleden is gegeten kan je het dier nog laten braken. De dierenarts kan een subcutane injectie apomorfine toedienen. Het braken mag niet worden opgewekt als:

  • Er niet bekend is welk gif het is,
  • Het gif corrosief is voor het maag-darmkanaal,
  • Het dier niet bij bewustzijn is,
  • Als het dier last heeft van epileptiforme aanvallen (verslikpneumonie),
  • Als het gif langer dan 2 uur geleden is opgenomen,
  • Door teveel zoutopname.

Om verdere opname van het gif te voorkomen wordt een maagspoeling toegepast. Dit gebeurt ook bij een dier dat bewusteloos of onder narcose is. Ook wordt er eventueel kool (Norit) in de maag gebracht voor absorptie van de gif restanten.

Wanneer moet ik er mee naar de dierenarts?

Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen. Bij twijfel is het aangeraden om altijd even de dierenarts te bellen over wat je moet doen. Meestal ga je zo snel mogelijk naar de dierenarts om het dier te laten braken of het gif met een maagspoeling weg te spoelen.

Hoe is het te voorkomen?

Het dier moet altijd in de gaten gehouden worden. Huishoudchemicaliën moeten op een veilige plaats opgeborgen worden. Bij voorkeur op een hoogte waar de hond er niet bij kan of achter een slot.


> Wellicht kan onze Hondendrogist behulpzaam zijn <